LAN

پسیو شبکه

به منظور انتقال داده در شبکه های کامپیوتری می بایست داده¬ها را به پارامترهای فیزیکی قابل انتقال تبدیل نمود. این پارامترها عبارتند از:

•    پالس های الکتریکی
•    امواج نوری
•    امواج الکترو مغناطیسی

داده ها به منظور انتقال می بایست در مبدا تبدیل به یکی از پارامترهای فوق گشته و پس از انتشار در محیط مناسب، دوباره در مقصد به حالت اولیه تغییر یابند. در اینجا منظور از محیط مناسب جهت انتشار و انتقال اطلاعات بسته به نوع پارامتر فیزیکی متغیر است. در خصوص هدایت و انتقال پالس¬های الکتریکی می توان از فلزات رسانا مانند مس استفاده نمود.

همچنین به جهت هدایت امواج نوری می توان کابل های فیبر نوری را به کار برد. امواج الکترومغناطیس نیز در محیط های آزاد قابل انتشار و انتقال می باشند.

در مواردی که به منظور هدایت سیگنال یا امواج انتقال داده نیاز به کابل باشد، به منظور هدایت صحیح و با کیفیت مناسب این سیگنال ها از سیستم های کابل کشی ساخت یافته استفاده می شود. در واقع کابل کشی ساخت یافته عبارت است از ایجاد زیرساخت ارتباطی در یک ساختمان یا فضای خاص، با استفاده از سیستم کابل کشی که این سیستم خود شامل سیستم های کوچکتر و پیرو استاندارد های خاص می باشد که به آنها زیر سیستم نیز گفته می شود. این زیر سیستم ها به 6 دسته کلی تقسیم می گردند:

•    Entrance Facility: فضایی است که مرز ارتباطی شبکه داخلی با شبکه خارجی (مخابرات) می باشد. این فضا در واقع محل ورود کابل های ارتباطی خارجی به داخل ساختمان می باشد.

•    Equipment Room: فضایی می باشد که تمامی تجهیزات به صورت متمرکز در آن قرار دارند و عملیات سرویس دهی به کاربران داخلی را عهده دار هستند.

•    Backbone Cabling: همانطور که از نامش پیداست ستون فقرات شبکه است که وظیفه برقراری ارتباط بین تمامی بخش های شبکه (چه در داخل یک ساختمان باشد و چه در ساختمان های مجزا) را دارا می باشد.

•    Horizontal Cabling: کابل کشی افقی، به کابل کشی از اتاق های رک به نقاط اتصال نهایی کاربران (پریز های دیواری) گفته می شود که این ارتباط معمولا در داخل طبقات انجام می پذیرد.

•    Telecommunications Room: به اتاق هایی که از یک سو کابل های ستون فقرات شبکه و از سوی دیگر کابل های مربوط به کابل کشی افقی وارد آن می گردند گفته می شود (اتاق رک).

•    Work-area Components: به اجزایی که کامپیوتر کاربران را به پریزهای دیواری متصل می کنند گفته می شود (مانند Patch Cord ها) در سیستم های کابل کشی ساخت یافته، تمامی 6 زیر سیستم فوق، بر اساس استاندارد های موجود و از پیش تعریف شده طراحی و پیاده سازی می گردند.

اکتیو شبکه

جهت ایجاد شبکه های انتقال داده با بهره مناسب می توان از روش های طراحی سلسله مراتبی (Hierarchical Design) با سنجش نیازمندی های پهنای باند  (Band Width)، کیفیت سرویس  (QoS)، میزان در دسترس بودن (Availability)، و سایر پارامتر های کیفی شبکه اقدام به طراحی شبکه های LAN نمود.

سطح دسترسی کاربران و تفکیک خدمات مورد نیاز در هر نقطه از شبکه از نیازمندی های اولیه جهت طراحی شبکه می باشد. داده های جمع آوری شده بر اساس نیازمندی ها می توانند تعیین کننده لایه های مورد نیاز شبکه و مشخص کننده وضعیت هر لایه در شبکه باشند. لایه های مختلفی که در شبکه میتوانند وجود داشته باشند عبارتند از لایه سطح دسترسی یا Access Layer، لایه توزیع و یا Distribution Layer و نهایتا لایه اصلی و مرکزی به نام Core Layer.

Access Layer

پایین ترین لایه در سیستم های طراحی سلسله مراتبی شبکه های LAN می باشد. در این سطح کاربران شبکه به صورت مستقیم به سوئیچ هایی که در این سطح هستند متصل می شوند. با تفکیک کاربران در این لایه می توان نسبت به تعیین نوع سوئیچ اقدام نمود. معیار های سنجش می توانند پهنای باند مورد نیاز هر کاربر، کیفیت سرویس مورد استفاده (QoS) و همچنین امکانات دیگر مانند امکان تامین برق از طریق سوئیچ (PoE) باشد.

Distribution Layer

این لایه وظیفه جمع آوری داده ها از لایه Access و انتقال آنها به لایه Core را به عهده دارند معمولا با توجه به پراکندگی مکانی و فاصله سوئیچ های Access  و همچنین میزان پهنای باندی که باید تجمیع شود نوع سوئیچ در لایه تعیین می گردد.

Core Layer

در این لایه امکان ایجاد ارتباط بین تمامی لایه ها با یکدیگر فراهم می گردد. در واقع با اتصال تمامی سوئیچ های لایهAccess به سوئیچ های لایه Distribution و اتصال تمامی سوئیچ های لایه Distribution به Core سوئیچ ها، ارتباط بین تمامی واحد ها و لایه ها بر قرار می گردد.